Description : Fourrés arbustifs héliophiles
Espèces caractéristiques : Pistacia lentiscus, Pistacia terebinthus, Rhamnus alaternus, Myrtus communis, Phillyrea latifolia, Juniperus oxycedrus, Olea europaea, Quercus coccifera, Rhus coriaria, Smilax aspera, Daphne gnidium
Espèces caractéristiques des fourrés acidiphiles : Erica arborea, Erica scoparia, Arbutus unedo, Cistus monspeliensis, Cistus populifolius
Espèces caractéristiques des fourrés plutôt basiphiles : Erica multiflora, Jasminum fruticans, Juniperus phoenicea, Anagyris foetida, Euphorbia characias, Globularia alypum, Cneorum tricoccon
Alliances :
- Amelanchiero ovalis-Juniperion phoeniceae (source : Botineau et Dupont, 2026)
- Buxo sempervirentis-Pistacion terebenthi Choisnet 2019 nom. ined. (1)
- Ericion arboreae Rivas Martínez (1975) 1987
- Euphorbion dendroidis-Myrtion communis (source : Botineau et Dupont, 2026)
- Genistion monspessulano-linifoliae (source : Botineau et Dupont, 2026)
- Juniperion turbinatae Rivas Martínez 1975 corr. Rivas Martínez 1987
- Oleo sylvestris-Ceratonion siliquae Braun-Blanquet ex Guinochet et Drouineau 1944
- Rhamno lycioidis-Quercion cocciferae Rivas Goday ex Rivas Martínez 1975
Note CatVeg : de Foucault (2021), à la suite de Julve (1993), propose, dans un travail d’approche synusiale, d’élever cet ordre arbustif au rang de classe. Toutefois, la distinction entre arbres et arbustes dans le domaine méditérranéen reste parfois complexe (Médail et al., 2019). Nous maintenons donc provisoirement cet ordre arbustif et celui arborescent des Quercetalia ilicis au sein d’une même classe.